Bugün çok sıkıldım. Sıkılırım kelle hesabı yoklamaların mecburi mevcudu olmalardan. Orada olmalıydım , sıkılırım "-meli, -malı " lardan. Elimde sıkıca tuttuğum terazinin sözümona dengeli kefelerinde, karbon kağıdı ile çoğalttığım çözümler soru işaretlerini eritirdi halbuki bu kez ünlemlere çarparak unufak oluyor hepsi. İçinde kaybolduğum girdabı görmezden mi gelmem gerek şimdi , inkar mı etmem gerek? "-mem gerek" neme gerek!!
İlle de çözemezmişim her soru işretinin kıvrımını, bacağından tutup ütüleyip yatıramazmışım satırlara boylu boyunca. Başaramamaktan çok vazgeçmek yaralarmış beni ki ilk defa vazgeçmişim bişeylerden ne kadar(?) istediğimi hiç birzaman anlayamamış olsam da...
Ben bu tadı hiç sevmemişim. Vazgeçmek, acı bile değil tatsızmış, hiç yemediğim kadar varmış. Böyle dedim diye bu kez yedim sanma, kursağımda ama yutamadım hala...
Hala elimde terazinin topuzu "hangi kefeye ne koysam da dengelesem" in hesabındayım, aahhh ne zavallıyım!!
Ben bugün gerçekten çok sıkılmışım! Hadi bitsin bugün, bu soru işareti de böyle kıvrım kıvrım kalsın(mı?) napalım ! / (?)
MFÖ 'den gelsin Yalnızlar Garı , orjinal versiyon: http://www.alkislarlayasiyorum.com/?sayfa=356a192b7913b04c54574d18c28d46e6395428ab&icerikno=f36faaea52d439d72e3d43304400787ea5208758
0 yorum:
Yorum Gönder